Ken je dat? De wekker gaat lekker op tijd, want je ‘moet’ je ochtendroutine afvinken. Het eerste wat je doet is niet diep ademhalen of je uitrekken, maar naar je nachtkastje grijpen. Je checkt je slaapscore. Heb je wel genoeg diepe slaap gehad? Je app zegt van niet en prompt voel je je een stuk vermoeider dan vijf seconden geleden.
Vervolgens sta je klappertandend onder een ijskoude douche, terwijl je eigenlijk alleen maar verlangt naar de warmte. Je checkt de klok: 10:00 uur. Shit. Weer het eerste ochtendlicht gemist. En staat de zon al hoog genoeg voor vitamine D, of is dit een verloren kwartier?
Stress.
Serieus, ik vraag me de laatste tijd steeds vaker af waar we met z’n allen mee bezig zijn.
De terreur van de lijstjes
Begrijp me niet verkeerd: ik ben de eerste die roept hoe belangrijk een goede basis is. Goed slapen, zonlicht, natuurlijk bewegen en onbewerkte voeding doen ongelooflijk veel voor je fysieke en mentale gestel.
Maar is die hyperfocus op biohacking en de “perfecte” leefstijl nog wel zo gezond als we denken? Of brengt de jacht op die extra optimalisatie inmiddels meer stress met zich mee dan dat het de hacks kan compenseren?
Ik denk oprecht dat we een beetje doorgeslagen zijn.
-
We moeten dagelijks mediteren en balen als we onrustig blijven.
-
De box-breathing oefening moet op de automatische piloot.
-
We durven de bank niet op voordat die magische grens van 10.000 stappen is aangetikt.
-
We dragen roodfilterbrillen als we achter schermen zitten alsof we in een sci-fi film leven.
-
We voelen ons schuldig als we een keer tot middernacht in een spannend boek blijven hangen.
Wie dient wie eigenlijk nog?
Steeds meer mensen laten hun geluk bepalen door wearables. Een slaapscore. Een herstelscore. Een stressscore.
Helpen deze tools ons om gezonder te leven, of zijn we ons leven langzaam gaan inrichten rondom de data van een algoritme?
Kunnen we nog gewoon leven? Kunnen we nog genieten van spontaniteit?
Wat gebeurt er als je die koude douche een ochtend overslaat? Wat als je pas om 17:45 gaat wandelen omdat het de hele dag regende en je simpelweg geen zin had in een nat pak? Ben je dan "ongezond" bezig, of luister je simpelweg naar je menselijke behoefte?
Gezondheid als prestatieproject
Op social media word je ermee doodgegooid: alles moet geoptimaliseerd. Onze slaap, voeding, ademhaling en zelfs ons herstel.
Maar: chronische stress is misschien wel de grootste vijand van onze vitaliteit.
Als je zenuwstelsel constant in de "aan-stand" staat omdat je je focust op alle hacks die optimaal zijn dan schiet je je doel voorbij. Je lichaam is geen computer die je kunt programmeren; het is een levend organisme dat gedijt op balans, niet naar 100% perfectie.
Terug naar de basis met een dosis ontspanning
Gezond leven gaat voor mij over een stevig fundament:
-
Kwalitatieve rust
-
Natuurlijke beweging
-
Echte voeding
-
Mentale ruimte
Maar binnen dat fundament moet er ruimte zijn voor plezier en flexibiliteit.
De stress die ontstaat door alles perfect te willen doen, is een enorme verstoring voor je hormoonhuishouding.
Echte gezondheid zit niet alleen in de hacks. Het zit in het durven loslaten en durven luisteren naar je innerlijke kompas, naar wat je lichaam je te vertellen heeft.
Gooi die tracker af en toe eens in de la. Ga lekker op de bank liggen, ook al heb je die dag weinig bewogen. Geniet van die film zonder die rode bril op je neus.
Of zoals wij hier thuis af en toe in een vakantie doen: ga een dag terug naar de basis, zonder tijd, zonder tv, zonder telefoon, zonder wearable. Gewoon terug naar de oorsprong en ervaar wat er gebeurt.
En ja dat kan ook prima met pubers in huis. Wellicht geeft het eerst wat weerstand, maar zet het eens door en ervaar wat er die dag gebeurt, wat het met jou en het gezin doet en brengt.
Wedden dat het voor herhaling vatbaar is?
Want zeg nu zelf:
wat heb je aan een lichaam dat 100 jaar oud wordt, als je onderweg bent vergeten hoe het voelt om echt te leven?
Reactie plaatsen
Reacties