Wie me al een tijdje volgt, weet het misschien: sinds half oktober 2025 eet ik carnivoor. De aanleiding was een SIBO, een overgroei van bacteriën in de dunne darm. Ik wilde zes tot twaalf weken carnivoor eten tijdens de behandeling en dan verder kijken. Maar na een paar weken merkte ik dat mijn darmen niet het enige waren die er beter van werden. Ik voelde me gewoon in zijn geheel beter.
Ik heb een auto-immuunziekte. Met o.a. intermittent fasting en een langdurige ketogene leefstijl was ik al een heel eind gekomen. De immuunremmers die ik wekelijks spoot kon ik daardoor stoppen en ook andere medicatie kon ik afbouwen. Alleen de laagste onderhoudsdosis van één middel slikte ik nog, om de zaak rustig te houden. Een poging om ook daar helemaal mee te stoppen leverde binnen anderhalve week weer opvlammingen op.
Na een week of zes carnivoor waren mijn dagelijkse klachten weg. Geen stijfheid of krachtsverlies bij opstaan en wat andere kleine ongemakken die bij mijn ziekte horen verdwenen ook. Heel voorzichtig begon ik na te denken over die laatste pillen. In overleg met mijn internist slikte ik ze op 11 december 2025 voor het laatst. Inmiddels ben ik nu tijdens het schrijven van dit blog, bijna tien maanden verder. Ik heb geen opvlamming meer gehad, ik stap nog steeds vrolijk mijn bed uit en ik heb energie te over.
Ik zeg er meteen bij dat dit mijn eigen ervaring is en geen advies om medicatie te stoppen. Dat doe je nooit op eigen houtje. Ik kan je ook niet vertellen wat de doorslag gaf: het carnivore eten, de SIBO-behandeling die er tegelijk liep of alles wat ik de jaren ervoor al had veranderd en dat het een kwestie van tijd geweest is. Dat weet ik gewoon niet.
afbeelding met AI gegenereerd
Oké, tot zover het succesverhaal. Want het carnivoor voedingspatroon gaf me ook een enorme error in mijn hoofd.
Het staat mijlenver af van de richtlijnen van het Voedingscentrum, en daar kan ik eerlijk gezegd niet warm of koud van worden. Maar het staat ook ver af van het orthomoleculaire voedingspatroon en van alles wat ik als maag-darmtherapeut heb geleerd.
Zo leren wij dat resistent zetmeel onmisbaar is voor de bacteriën die butyraat maken. Butyraat is een stofje dat rechtstreeks energie geeft aan de cellen van je darmwand. Dat is de laag tussen de buitenwereld en jouw lichaam, en daar gebeurt ontzettend veel: voedingsstoffen worden opgenomen, afweerreacties komen op gang. Je wilt dat die cellen goed gevoed zijn.
Elke darmtherapeut kijkt ook naar Akkermansia. Dit beestje leeft van het slijmlaagje op je darmwand en lijkt dat laagje ook gezond te houden, en dat raakt weer aan je afweer en de rest van je microbioom. In mijn praktijk zie ik hem bij vrijwel elke cliënt sterk verminderd of bijna verdwenen. Heel sporadisch zag ik hem bij een ontlastingsonderzoek in de groene zone. Je leert dat je hem kunt voeden met o.a. zeewier en paddenstoelen. Een ketogeen voedingspatroon heeft ook een gunstige invloed op de hoeveelheid Akkermansia. Dat kwam ik tegen toen ik voor mijn opleiding tot Ketogeen Metabool Therapeut een review schreef over PDS en keto.
Dan de vezels. Die voeden de goede jongens in je microbioom, dus daarvan hoor je minstens dertig gram per dag binnen te krijgen en liever nog veel meer. Het liefst eet je ook minimaal dertig verschillende plantaardige soorten per week. Dat is wat ik leerde. Met vlees, vis en eieren kom ik op 0,0 gram vezels uit. Aan plantaardige variatie scoor ik net zo goed een grote nul.
En toch voelde ik me beter dan ooit. Beter dan toen ik 44 was, of 39, of 31, of 25, of 18. Ik ben nu toch echt 49, bijna 50. Best bijzonder.
En af en toe heb ik nog steeds die error, reacties van anderen helpen daar niet altijd bij. Maar hoe ik me nu voel en hoe mijn lichaam reageert, wint het steeds van de twijfel. De gezondheidswinst voor mij is gewoon enorm groot.
En toen eind mei op het Voedings Geneeskunde Congres over metabole gezondheid, won ik een microbioom onderzoek, aangeboden door NL-lab. Ik at al ruim acht maanden carnivoor. Ik was nieuwsgierig, maar ook een beetje bang. Hoe slecht zou het met mijn darmmicrobioom gesteld zijn? Ik schepte mijn poep in de buisjes, stuurde het op en wachtte.
Wat eruit kwam lees je in mijn volgende blog die binnenkort uitkomt.
Reactie plaatsen
Reacties
Dank voor het delen en voor Je openhartigheid.
Zo belangrijk dat mensen dit lezen. Dat rr hoop is en dat we moeten blijven zoeken naar wat voor ons als individu past.
En jouw ervaring hoor en lees ik can zovelen. Je bent niet alleen
Dank je wel voor jouw reactie. En inderdaad laten we met elkaar blijven zoeken, open staan voor elkaars ervaringen en van elkaar leren.
Wat een mooi bericht, heel helder opgeschreven. Goed hoe je de struggles beschrijft, het is lastig om tegen alle richtlijnen en gangbare ideeën in te gaan, maar voor sommigen is dit gewoon het beste, en ook dan voor iedereen weer net iets anders.
Je verhaal is herkenbaar, mocht je het leuk vinden erover te sparren/praten, ik sta er voor open!
Hopelijk lezen veel mensen dit en zetten door in hun zoektocht naar wat bij hen past.
Hai Emma, dank je wel voor je reactie, ik ben benieuwd naar jouw ervaring, je mag me altijd een e-mailtje sturen! info@denatuurlijkbasis.nl
En ja mijn wens is dat iedereen naar zijn of haar eigen lichaam blijft luisteren, door blijven zetten en zoeken naar wat bij hen past. Want voeding en leefstijl hebben echt een enorme impact op gezondheid.